بخیه ها یکی از بخش های طبیعی روند ترمیم پس از جراحی بینی هستند و بسیاری از بیماران درباره ظاهر بخیه، زمان کشیدن آن، احتمال باقی ماندن جای زخم و نحوه مراقبت از آن سوال دارند. محل قرارگیری بخیه ها به نوع جراحی و تکنیک مورد استفاده جراح بستگی دارد و ممکن است در داخل بینی، روی پوست بین سوراخ های بینی یا در نقاط دیگری قرار گرفته باشند. بخیه عمل بینی معمولا با هدف نزدیک نگه داشتن لبه های زخم و کمک به ترمیم صحیح بافت استفاده می شود. بعضی بخیه ها جذبی هستند و بدون نیاز به کشیدن به تدریج از بین می روند، در حالی که برخی دیگر باید در زمان تعیین شده توسط جراح بینی لاهیجان خارج شوند. رعایت مراقبت های بعد از عمل نقش مهمی در کاهش تحریک زخم و ایجاد اسکار دارد.
انواع بخیه عمل بینی
نوع بخیه بر اساس محل برش، روش جراحی، وضعیت بافت و نظر جراح انتخاب می شود. بنابراین نمی توان یک نوع نخ را برای تمام بیماران مناسب دانست.
- بخیه جذبی بینی
بخیه جذبی از موادی ساخته می شود که بدن آنها را به تدریج تجزیه و جذب می کند. این نوع بخیه بیشتر در قسمت های داخلی بینی یا لایه های عمقی بافت کاربرد دارد و معمولا نیازی به کشیدن ندارد. زمان باقی ماندن آن به جنس نخ، محل استفاده و سرعت ترمیم بدن بستگی دارد. گاهی بیمار در روزهای ابتدایی احساس وجود نخ یا کمی کشیدگی در محل بخیه دارد که لزوما نشانه مشکل نیست. با این حال، اگر درد، تورم، ترشح بدبو یا قرمزی رو به افزایش ایجاد شود، باید محل توسط جراح بررسی شود.
بخیه غیر جذبی بینی
بخیه عمل بینی غیر جذبی در بدن باقی نمی مانند و معمولا باید پس از گذشت مدت مشخصی توسط پزشک یا تیم درمان خارج شوند. این بخیه ها می توانند برای نزدیک نگه داشتن لبه های پوست در محل برش خارجی بینی استفاده شوند. زمان کشیدن آنها باید بر اساس وضعیت ترمیم زخم تعیین شود؛ زیرا کشیدن زودهنگام ممکن است باعث باز شدن زخم و تاخیر در ترمیم شود و باقی ماندن طولانی مدت نیز می تواند موجب تحریک پوست یا ایجاد اثر نخ شود. بنابراین بیمار نباید شخصا برای کشیدن یا بریدن بخیه اقدام کند.
- بخیه های داخل بینی
در برخی تکنیک های جراحی بینی در لاهیجان ، بخیه عمل بینی در داخل بینی قرار می گیرند تا بافت ها را در موقعیت مناسب نگه دارند یا به ترمیم مخاط کمک کنند. بسیاری از این بخیه ها جذبی هستند و ممکن است برای مدتی احساس وجود جسم خارجی، خشکی یا گرفتگی خفیف ایجاد کنند. دستکاری کردن نخ یا تلاش برای بیرون کشیدن آن می تواند به مخاط آسیب بزند و خونریزی ایجاد کند. اگر نخ بخیه مدت زیادی باقی مانده یا باعث تحریک مداوم شده است، بهتر است پزشک آن را معاینه و در صورت نیاز اصلاح یا خارج کند.
بخیه عمل بینی نوک بینی چیست؟
بخیه نوک بینی به بخیه هایی گفته می شود که در جراحی برای شکل دهی، تثبیت یا نزدیک کردن ساختارهای غضروفی نوک بینی و همچنین ترمیم برش پوستی استفاده می شوند. در رینوپلاستی، جراح ممکن است برای کنترل فرم نوک بینی و ایجاد تقارن مناسب از بخیه های ظریف در بخش های مختلف غضروف استفاده کند. این بخیه ها همیشه به معنی وجود برش روی پوست نیستند و بسته به تکنیک جراحی می توانند در لایه های داخلی قرار داشته باشند. در جراحی بینی به روش باز، یک برش کوچک در ناحیه کلوملا ایجاد می شود و پس از پایان جراحی با بخیه بسته می شود. ظاهر این ناحیه در روزهای اول ممکن است همراه با تورم، قرمزی یا خشکی باشد و نباید وضعیت نهایی جای زخم را در این دوره قضاوت کرد. کیفیت ترمیم به عواملی مانند تکنیک جراحی، نوع پوست، مراقبت های بعد از عمل و ویژگی های فردی بیمار وابسته است. اگر بخیه نوک بینی دچار ترشح چرکی، باز شدن زخم، خونریزی مداوم یا قرمزی پیشرونده شود، ارزیابی پزشکی ضروری است.
مدت زمان جوش خوردن بخیه
زمان ترمیم بخیه به محل آن، عمق برش، نوع نخ و شرایط بدن بیمار بستگی دارد و یک عدد ثابت برای همه افراد وجود ندارد. در بخیه عمل بینی، معمولا سطح پوست در روزهای ابتدایی شروع به بسته شدن می کند، اما استحکام بافت به تدریج افزایش می یابد و بلوغ کامل اسکار ممکن است چندین ماه زمان ببرد. بخیه های خارجی که غیر جذبی هستند، معمولا در زمان تعیین شده توسط جراح و پس از بررسی وضعیت زخم برداشته می شوند. بخیه های جذبی نیز ممکن است طی چند هفته به تدریج نرم و جذب شوند و در برخی موارد بخش کوچکی از نخ برای مدت بیشتری قابل مشاهده باشد. بنابراین وجود نخ برای مدتی کوتاه لزوما به معنی اختلال در جوش خوردن زخم نیست. اگر زخم باز شود، ترشح غیر طبیعی داشته باشد یا درد و قرمزی آن به جای کاهش، بیشتر شود، زمان ترمیم طبیعی محسوب نمی شود و باید معاینه انجام شود.
نکات مراقبتی از بخیه عمل بینی
- دستکاری نکردن بخیه : لمس مکرر، کشیدن نخ، بریدن آن یا جدا کردن دلمه می تواند زخم را تحریک کند و احتمال خونریزی یا عفونت را افزایش دهد. حتی اگر بخیه باعث خارش یا احساس کشیدگی شده باشد، نباید بدون نظر پزشک دستکاری شود.
- رعایت دستور شستشو : محل جراحی باید دقیقا مطابق دستور جراح تمیز شود. استفاده خودسرانه از الکل، بتادین، پماد یا مواد ضدعفونی کننده می تواند به بافت در حال ترمیم آسیب بزند.
- جلوگیری از فشار و ضربه : فشار مستقیم روی بینی، خوابیدن روی صورت و ضربه ناخواسته می تواند به بافت های در حال ترمیم آسیب وارد کند. در روزهای ابتدایی باید فعالیت هایی که احتمال برخورد با بینی را افزایش می دهند محدود شوند.
- مصرف دارو طبق دستور پزشک : آنتی بیوتیک، پماد یا سایر داروها تنها در صورت تجویز باید مصرف شوند. استفاده خودسرانه از داروهای موضعی برای بهتر شدن جای بخیه عمل بینی ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد.
- توجه به علائم هشدار : افزایش ناگهانی درد، قرمزی و گرمی پوست، تورم رو به افزایش، ترشح چرکی یا بدبو، تب، خونریزی مداوم یا باز شدن زخم باید جدی گرفته شود و نیاز به تماس با جراح دارد.
- صبور بودن در روند ترمیم : ظاهر بخیه در هفته های اول معیار مناسبی برای قضاوت درباره نتیجه نهایی نیست. اسکار به مرور نرم تر، صاف تر و کم رنگ تر می شود و ارزیابی نتیجه ترمیم باید در زمان مناسب انجام شود.
